مشروعیت و مشارکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران
33 بازدید
ناشر: دفتر نشر معارف
نقش: نویسنده
شابک: 964-531-030-X
سال نشر: 1385
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مشروعیت و مشارکت سیاسی از موضوعات مهمی اند که امروزه همه نظام ها به دنبال کسب آن برای تقویت پایه های اقتدار و امکان تداوم حکومت خود می باشند، بر این اساس حکومت های سیاسی در صددند بین مشارکت و مشروعیت سیاسی رابطه ای مناسب و منطقی برقرار کرده، در جهت تقویت این دو گام بردارند. در این پژوهش، به دنبال بررسی چگونگی مشروعیت و مشارکت سیاسی افراد جامعه در جمهوری اسلامی ایران بین سال های 75 تا 81 هستیم. سوال اساسی این است که مشروعیت سیاسی به چه میزان بر مقدار و نحوه مشارکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران تاثیر گذاشته است؟ برای جواب به این سوال علاوه بر طرح مباحث تئوریک، از روش پرسشنامه یا پیمایشی استفاده شده است که در این پیمایش، با توزیع پرسشنامه بین طلاب و دانشجویان قم و تحلیل محتوای نگرش سنجی در خصوص مشروعیت سیاسی و مشارکت سنجی از پاسخ گویان، به این نتیجه رسیدیم که بین مشروعیت سیاسی و مشارکت سیاسی رابطه ای مستقیم وجود دارد و میزان افزایش یا کاهش مشارکت سیاسی به میزان مشروعیت سیاسی بستگی دارد. براساس نظر سنجی انجام گرفته افرادی که برای نظام، مشروعیت بسیاری قائل اند، 64 درصد مشارکت زیاد، و 36 درصد مشارکت متوسط داشته اند و از طرف دیگر، کسانی که مشروعیت سیاسی را ضعیف می دانند، شش درصد مشارکت سیاسی زیاد، 5/76 درصد مشارکت متوسط و 5/17 درصد مشارکت کم داشته اند که این بررسی ها نشان می دهد افرادی که مشروعیت سیاسی را زیاد می دانند، به مشارکت سیاسی زیادی نیز مبادرت ورزیده اند. در جمهوری اسلامی ایران (دهه دوم) به ویژه پس از سال 75 مشارکت سیاسی در قالب شرکت در انتخابات و دیگر فعالیت های مشارکت جویانه افزایش یافته که این امر دلیلی بر وجود مشروعیت سیاسی در نظام است. بنابراین، مشارکت زیاد تنها در سایه وجود مشروعیت امکان پذیر می باشد.